8 Μαρ 2017

Η μητρότητα δεν είναι επιστήμη... είναι ένστικτο!

αγκαλιά
Είναι αγκαλιά! 
Είναι φιλιά!
Είναι χάδια!
Αλλά κυρίως η μητρότητα είναι ένστικτο!


Η οικογένεια δεν είναι μελέτη, ούτε στατιστική έρευνα. Δεν είναι ένα νέο πολλά υποσχόμενο επάγγελμα. Αν ήταν έτσι, οι γονείς θα ήταν επιτυχημένοι καριερίστες.
 Έλα όμως που δεν είναι. Κι αυτό γιατί δυστυχώς η συνταγή της τελειότητας δεν έχει ακόμη εφευρεθεί.

Οι ενήλικες (οι γονείς δηλαδή) είναι απλοί άνθρωποι. Με αδυναμίες, αγωνίες, άγχη και λάθη.
Και τα παιδιά είναι κάτι μικροσκοπικά πλάσματα που δεν έχουν ανάγκη και καμιά όρεξη για τυποποιημένες συμπεριφορές.

Τα παιδιά έχουν ανάγκη  κάποιο χέρι να βαστά δυνατά το δικό τους και να πορεύονται παρέα.

Έχουν ανάγκη τις νύχτες που μπερδεύονται τα όνειρα τους, κάποιον να ξαπλώσει στο πλάι τους, να κουμπώσουν τα κορμιά τους και κανένας να μη μπορεί να τα ξεκλειδώσει μέχρι το πρωί.

Έχουν ανάγκη όταν τα μαθήματα στο σπίτι είναι ατέλειωτα κι εκείνα κουρασμένα, κάποιον να πάρει το μέρος τους και να τους ρίξει τα βιβλία μέσα στην τσάντα λέγοντας τους: "αρκετά για σήμερα τα μαθήματα".

Έχουν ανάγκη καινούρια πράγματα, νέες εμπειρίες και ομορφιές, όταν η ρουτίνα κι η καθημερινότητα τα εξαντλεί (μαζί και τους μεγάλους).  

Θέλουν να μη τους κόψει κανείς τη χαρά όταν έρχονται στιγμές που λαχταρούν να νιώσουν την ελευθερία, να κινηθούν, να τρέξουν, να ευχαριστηθούν, να πέσουν, να ξανασηκωθούν 

Και όταν τα παιδιά έχουν το μυαλό τους μπλεγμένο κουβάρι έχουν ανάγκη από αλήθειες. 
Δεν αρέσουν πάντα οι αλήθειες. Λογικό είναι. 
Αλλά δημιουργούν εμπιστοσύνη μεταξύ παιδιών και γονιών.
Δημιουργούν μια δικλείδα ασφαλείας. Παρακαταθήκη για το μέλλον τους. Για όταν οι αλήθειες θα κόβουν σα μαχαίρια.


Η μητρότητα δεν είναι επιστήμη... είναι ένστικτο!


Μα πάνω απ' όλα τα παιδιά χουν ανάγκη σφιχτές αγκαλιές και απανωτά "σ' αγαπώ".
Εκεί να δεις χαμόγελο μέχρι να φανούν λευκά δοντάκια!!

Κι αυτός που θα κάνει όλα τα παραπάνω δεν είναι ο ψυχολόγος ούτε ο ειδικός.
Είναι η μαμά και ο μπαμπάς.
Γιατί τα παιδιά πάνω από όλα έχουν ανάγκη τους γονείς τους. Την οικογένεια τους. Το σπίτι τους.
Να βαφτεί η παιδική τους ηλικία με τα πιο λαμπρά χρώματα!


Τις καλησπέρες μου άνθρωποι!

18 σχόλια:

  1. Συμφωνώ απόλυτα σε όλα όσα έγραψες καρυδοτσουφλάκι μου, αλλά θα διαφωνήσω στο ένστικτο. Δεν αρκεί! Γιατί αν αρκούσε αυτό, αν είναι κάτι που το αποκτάς με τη γέννα, όλοι όσοι δεν είναι σωστοί γονείς, βασανίζουν, κακοποιούν ή και σκοτώνουν τα παιδιά τους τι το κάνουν το ρημάδι το ένστικτο; Μου λες;
    Αμέτρητα τα παραδείγματα κακών γονιών!

    Το σωστό είναι υπάρχουν γονείς που αγαπούν και ανατρέφουν με αγάπη και υγεία τα παιδιά τους και υπάρχουν και οι άλλοι: οι εγωιστές, οι άρρωστοι, οι ανώμαλοι. Οι λάθος άνθρωποι, που δεν θέλουν να παραδεχτούν ότι δεν προσπάθησαν για το καλύτερο και όλα τα εκλογικεύουν!

    Το γεγονός ότι κάποιος γίνεται γονιός δεν σημαίνει τίποτα! Χρειάζεται κόπος και τρόπος. Και κυρίως αγάπη!
    Προσωπικά δεν θεωρώ τίποτα δεδομένο. :)
    Δεν είναι όλα αγγελικά πλασμένα. Τα μάτια μου, λόγω σπουδών κι εμπειρίας , δεν έχουν δει λίγα!
    Χρειάζεται πολλή αγάπη. Αγάπη που κάνει πέρα τους εγωισμούς! Και θέληση! Και συνεχής προσπάθεια!
    Αν υπάρχουν αυτά τα συστατικά, τότε όλα πάνε καλά....

    Φιλάκια πολλά!


    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σωστή σε όλα όσα λες. Η μόνη μου ''ένσταση'' και μένα, είναι η ίδια με της Αριστέας.
      Με το ένστικτο. Κι αυτό γιατί αν δούμε κάποιους ''γονείς'', μάλλον το ένστικτο αυτό τους λείπει και την πληρώνουν τα μικρά παιδιά. Η μητρότητα είναι να είμαστε με όλη μας τη ψυχή μέσα σε αυτή, περιβάλλοντάς τη με αγάπη, αγάπη και αγάπη!
      Συμφωνώ σε όλα τα υπόλοιπα πάντως, άψογα τα λες Ελένη μου!
      Φιλάκια πολλά!

      Διαγραφή
    2. Αριστάκο μου, σίγουρα υπάρχουν και όλα όσα λες... και σίγουρα σε περιπτώσεις με "κακούς" γονείς χρειάζονται οι ειδικοί. Σίγουρα υπάρχουν περιπτώσεις (πολλές δυστυχώς) που κάποιος ειδικός πρέπει να παρέμβει σε μια οικογένεια...
      Απλά όλο αυτό σε καθημερινές καταστάσεις μιας φυσιολογικής (ας μου επιτρέψεις τον όρο φυσιολογική) οικογένειας έχουμε φτάσει στο σημείο να ψάχνουμε τι λένε οι ειδικοί για το αν πρέπει να πιέσεις το παιδί να φάει τις φακές ή αν θα πρέπει να γίνεις έξαλλη ή όχι όταν πετάγεται στο δρόμο ενώ εσύ τρέχεις να το προλάβεις...

      Από την άλλη ξέρεις ότι εγώ με το μαθησιακό θέμα του Κων μου έχω περάσει από ένα σωρό ειδικούς και "ειδικούς" κι έχω απογοητευτεί.. Κυρίως από το γεγονός πως οι περισσότεροι (τουλάχιστον εδώ στο νότο) βλέπουν τα παιδιά σαν 30 ευρώ την ώρα. Και στη δική μας περίπτωση δε συνάντησα κανέναν αν θέλει να βοηθήσει πραγματικά.. Συν ότι κανένας δεν έβγαζε την ίδια διάγνωση με άλλο... Κάθε ένας το δικό του.. Ώσπου στο τέλος τα παράτησα όλα και τα πράγματα ήταν πολύ καλύτερα το παιδί, κι εγώ και όλοι μας!
      Εύχομαι αυτό το χάλι που γίνεται στην πόλη μας να μη συμβαίνει πουθενά... να βλέπουν τα παιδιά σαν χρήμα... κι εδώ αυτό το πράγμα είναι σύστημα δυστυχώς...

      Διαγραφή
    3. Ματίνα ξέρω πως το ένστικτο δεν αρκεί πάντα... και δε μιλάω για τραβηγμένες καταστάσεις κακοποίησης κτλ... Πιο πολύ το λέω για την καθημερινότητα μας... που θα μπούμε στη διαδικασία να ψάξουμε στο διαδίκτυο ή να ζητήσουμε συμβουλές επειδή ας πούμε το παιδί δε γράφει ωραία γράμματα...
      Και συμφωνώ πως οι γονείς πρέπει να είναι στα παιδιά τους και την οικογένεια τους με την ψυχή τους!!!

      Διαγραφή
  2. δε θα μπορουσες να τα πεις καλυτερα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αν δεν υπήρχε ένστικτο, δεν θα έβγαζες τέτοια φωτογραφία.
    Συμφωνώ με κάθε σου λέξη και οικτίρω τον εαυτό μου γιατί άργησα αρκετά να πω αυτή τη φράση: "αρκετά για σήμερα τα μαθήματα".
    Καλά κουράγια Ελενάκι μου και να εμπιστεύεσαι το ένστικτό σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δε φταίω εγώ Κανελάκι!!
      Φταίνε αυτοί που έχουν αϋπνίες και φτιάχνουν έτσι τα παπούτσια μας!!
      Εγώ πλέον αυτό με τα μαθήματα το κάνω... θεωρώ πάρα πολλά αυτά που έχουν να κάνουν τα παιδιά στο σπίτι.

      Διαγραφή
  4. Ναι, αυτό το "αρκετά για σήμερα τα μαθήματα" δεν το έχω πει μέχρι σήμερα. Και το ένστικτό μου δεν είμαι σίγουρη οτι είναι το σωστό. Δε πιστεύω οτι το έχουν όλοι. Αλλά πιστεύω οτι η αγάπη και η κατανόηση κάνει πολύ δουλειά για να ισορροπήσει τη κατάσταση!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλα κι εγώ δεν είμαι σίγουρη για το δικό μου ένστικτο. Το παράλογο θα ήταν αν είμαστε... απλώς κι εγώ τα γράφω για να τα διαβάζω, να τα ακούω και να τα θυμάμαι!
      Για τα μαθήματα το κάνω. Θεωρώ πάρα πολύ δουλειά γαι ένα 8χρονο παιδί οι 3 ώρες διάβασμα..

      Διαγραφή
    2. Πραγματικά οι 3 ώρες διάβασμα είναι υπερβολικές όχι μόνο για ένα 8χρονο, αλλά και για ένα 12χρονο παιδί. Καλό θα ήταν να ενημερώσετε τη δασκάλα του παιδιού σας ότι ο χρόνος που μελετά είναι τόσο μεγάλος και φαντάζομαι θα τροποποιήσει τις εργασίες του παιδιού σας ή την ποσότητα των εργασιών. Είμαι εκπαιδευτικός και πάντα δίνω διαφορετικές εργασίες σε μαθητές. Έτσι ο μικρός δεν θα πάρει το μήνυμα ότι μπορούμε να εγκαταλείπουμε τις υποχρεώσεις μας.
      Για το ένστικτο δεν μπορώ να πάρω θέση. Μια στιγμή είναι μαζί μου και την επόμενη με εγκαταλείπει. Συμφωνούμε στην αγάπη, στις αγκαλιές, τα φιλιά και τα χάδια.
      Βλασσούλα

      Διαγραφή
    3. Πόσο αλήθεια είναι αυτό εμ το ένστικτο.. πότε δίνει παρόν πότε παίρνει απουσία!
      Σε ευχαριστώ...

      Διαγραφή
  5. Τα ειπες πολυ ομορφα! Σαν τα παιδικα χαμογελα δεν εχει.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όχι Αθανασία... δεν υπάρχει τίποτα πιο όμορφο!

      Διαγραφή
  6. Υπέροχο Ελένη μου... Έτσι είναι ακριβώς όμως... Είσαι υπέροχη μανούλα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γιαννάκο μου τα φιλιά μου από τα νότια!!!

      Διαγραφή

Ο λόγος δικός σας: