5 Οκτ 2016

Υπάρχει μια δασκάλα....

παγκόσμια ημέρα εκπαιδευτικών
 5 Οκτωβρίου: παγκόσμια ημέρα εκπαιδευτικών!



Κι εγώ με την ευκαιρία (κι ας μη γιορτάζεται στην Ελλάδα η μέρα αυτή) θέλω να σας μιλήσω για μια δασκάλα!
Θα μπορούσε να είναι μια οποιαδήποτε δασκάλα σε ένα οποιοδήποτε σχολείο... τυγχάνει όμως να είναι η δική μας δασκάλα στο δικό μας σχολείο!

Υπάρχει λοιπόν μια δασκάλα εκεί στο δικό μας το σχολείο, 

  •  που όταν μπαίνει στη τάξη πρώτα κοιτάζει το χαρακτήρα, τις δυσκολίες και τις ιδιαιτερότητες του κάθε παιδιού κι ύστερα το μαθησιακό κομμάτι!
  •  που δε ξεχωρίζει κανένα από τα παιδιά μέσα στη τάξη!
  •  που τη νοιάζει να μην αισθάνονται άσχημα τα παιδιά όταν δυσκολεύονται, δε τα καταφέρνουν ή ζορίζονται με τα μαθήματα!  
  • που προστατεύει με το τρόπος της τους αδύναμους και τους διαφορετικούς!
  • που όταν έχει καλό καιρό παίρνει τη τάξη της και πάνε στο ποτάμι ή στη πλατεία να κάνουν "μελέτη περιβάλλοντος" γιατί όπως λέει "αν δε κάνουμε μελέτη περιβάλλοντος έξω στη φύση που θα τη κάνουμε;"
  • που προσπαθεί να δίνει ερεθίσματα στα παιδιά!
  • που χαραμίζει πολλά από τα μεσημέρια της για να μιλάει με γονείς (χωρίς να υπάρχει συγκεκριμένη μέρα και ώρα που τους δέχεται)!
  • που χαίρεται με τα κατορθώματα των παιδιών!
  • που συγκινείται τα κατορθώματα τους!
  • που πάντα γελάει!
  • που αγαπάει στ' αλήθεια τα παιδιά!


παγκόσμια ημέρα εκπαιδευτικών


Ένας λοιπόν αδύναμος μαθητής  ήταν πέρυσι και το δικό μου πρωτάκι. Ένα παιδί που από την αρχή έδειξε εκείνο που φοβόμασταν. Εκείνο το "δε μπορεί" που τον καθιστά αυτόματα αδύναμο στο κατά τ' άλλα "σχολείο για όλους". Μαζί όμως με το "δε μπορεί" το πρωτάκι μου είχε κι ευτυχώς εξακολουθεί κι έχει, ένα τεράστιο "θέλω" μέσα του!

Η δασκάλα μας λοιπόν, φρόντισε από την αρχή της χρονιάς να τον έχει δίπλα της (όχι μόνο το Κωνσταντίνο αλλά κι εμένα).
Να μαντεύει τις ονομασίες των γραμμάτων με το τρόπο που τα απομνημόνευε το πρωτάκι μου (π = τραπεζάκι, λ = αλογάκι κτλ) μέχρι να τα μάθουμε σωστά.
Να τον βάζει να κάθεται στην έδρα μαζί της την ώρα της ορθογραφίας. Για να γίνει πιο υποφερτό το πράσινο τετράδιο που έγινε ο εφιάλτης μας.
Να μην αφήνει τα άλλα παιδιά να τον κοροϊδέψουν που δεν ήξερε να διαβάζει ούτε καν να ονοματίσει σωστά τα γράμματα.
Που έψαχνε σημαδάκια στο βιβλίο του (αστεράκια βελάκια κτλ) για να ξέρει πότε είχε προετοιμαστεί να διαβάσει για να τον βάλει να διαβάσει το σημειωμένο κομμάτι.
Να τον προστατεύσει.
Να έχει την υπομονή για συζητήσεις μαζί μου πολλά από τα μεσημέρια της.
Να τον επιβραβεύει στο μόνο μάθημα που ήταν καλός, σε εκείνο της μελέτης.

Τη δασκάλα μας λοιπόν τη λένε Γαρυφαλιά Γεωργακοπούλου και πριν να μπει στη τάξη της σαν δασκάλα, έχει αποφασίσει και ξεκαθαρίσει πως πάνω από όλα θέλει να είναι ένας άνθρωπος!


παγκόσμια ημέρα εκπαιδευτικών

Κι εγώ την ευχαριστώ από καρδιάς που το δικό μου το παιδί, το πήρε μαζί της κι εκείνο αισθάνθηκε κοντά της ασφάλεια!! Που ακόμα και φέτος στη δευτέρα τάξη, αισθάνεται κοντά της ασφάλεια και που είναι ένας από τους λόγους που δε τα παράτησε και συνεχίζει να προσπαθεί!!

Την ευχαριστώ για όλα τα "μπράβο" που του έβαλε και αφορούσαν τη προσπάθεια του και μόνο αυτή!
...ούτε τη σωστή ορθογραφία ούτε τα όμορφα γράμματα του ούτε τίποτα...

Και ναι το παραδέχομαι πως τα μεσημέρια ανοίγω με ανυπομονησία τη τσάντα του Κωνσταντίνου μου και ψάχνω τα τετράδια για να δω τι του έγραψε! (ξέρετε είναι πραγματικά άθλος όσα έχει καταφέρει ο δικός μου μαθητής)

Αν αυτό που πρόσφερε σε εμένα αυτή η δασκάλα δεν είναι κατόρθωμα, τότε τι είναι;;;

Τις καλησπέρες μου κόσμε! 

32 σχόλια:

  1. να τη χαιρεστε τη δασκαλα σας!! τυχεροι που την εχετε!! Μπραβο της!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Aχ δεν ειναι εκπληκτικο αυτο που εκανε αυτη η γυναικα;παρολο που σημερα ολο μετριουνται με τα χρηματα και δεν προκειται να παρει ανταμειβη μεγαλητερη για την προσπαθεια της αυτη κοπιασε για τον μικρο σου.ετσι νιωθω και εγω για την νηπιαγωγο της κορης μου και νυν του μικρου μου πλεον.νιωθω οτι ειμαι πολυ τυχερη οπως και εσυ και καλο ειναι να επαινουμε αυτα τα ατομα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι μια ανακούφιση όταν ξέρεις ότι το παιδί σου είναι σε καλά χέρια!!!! Κι όχι αυτό το συναίσθημα δεν ε΄χει αμοιβή...!!

      Διαγραφή
  3. Αυτές οι λίγες γραμμές είναι όλη η πληρωμή της δασκάλας! Χίλια χίλια μπράβο για το υπέροχο κείμενο!!! Όπως και τα παιδια και οι μεγάλοι θέλουν ενα μπράβο πού και πού... και οι δάσκαλοι στις μέρες, χίλια καλά να έχουν κάνει, θα ακούσουν τα παράπονα και τις κατηγορίες μόνο....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ξένη, όπως λέμε για τα στραβά και τα ανάποδα έτσι πρέπει να λέμε και για τα καλά!!!!

      Διαγραφή
  4. Μακάρι να είχε και το δικό μου πρωτάκι τέτοια δασκάλα και μακάρι να υπάρχουν πολλές ακόμη σαν αυτή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μακάρι!!! θα ήταν αλλιώς τα σχολεία μας!!!!!

      Διαγραφή
  5. Ελενακι ως εκπαιδευτικος θα σου πω οτι σε ευχαριστω γι'αυτο το κειμενο που εγραψες κι ας μη με αφορα προσωπικα! Σε ευχαριστω που ως μαμα αναγνωριζεις την προσπαθεια κι επιβραβευεις τη δασκαλα σας! Σε ευχαριστω για το κειμενο που μολις διαβασα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έλενα πραγματικά αισθάνομαι υποχρέωση σε αυτή τη δασκάλα!! δεν είναι εύκολο να νιώθεις ότι το παιδί σου είναι "εντάξει" εκεί στο μεγάλο σχολείο!!

      Διαγραφή
  6. Συγχαρητήρια σε όλους σας. Στη δασκάλα, στο παιδί σου, σε σένα. Αν ο καθένας δίνει ένα 《Καλό κομμάτι》 από τον εαυτό του , τότε το καλό μεταδίδεται αυτόματα. Και η αναγνώριση και ο σεβασμός αυτού που προσφέρει και αυτού που δέχεται λειτουργεί τόσο αμφίρροπα που μόνο θετικά αποτελέσματα υπάρχουν για όλους. Ελένη τυχεροί είστε για τη δασκάλα που έχετε. Να την χαίρεστε και να την προσέχετε!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χα χα Νίκη! Και τη χαιρόμαστε και τη προσέχουμε όσο μπορούμε!! μη ξεχνάμε όμως ότι είμαστε και ζόρικα παιδιά!!!

      Διαγραφή
  7. Συγχαρητήρια πολλά στην υπέροχη δασκάλα σας! Έτσι θα έπρεπε να είναι όλοι οι εκπαιδευτικοί... είμαστε κι εμείς τυχεροί (σαν κι εσάς) γιατί έχουμε μια τέτοια δασκάλα και στο δικό μας σχολείο! Η χαρά μου είναι τέτοια που δεν περιγράφεται με λόγια Ελένη μου, μπορώ να πω μόνο ότι σε νιώθω απόλυτα! φιλάκια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έτσι κι εγώ Μαρία πέρυσι!! απερίγραπτη χαρά μόνο και μόνο ότι σαν πρωτάκι το παιδί μου θα είχε για δασκάλα μια νέα κι ευχάριστη γυναίκα!!

      Διαγραφή
  8. ΕΛΕΝΗ ΤΣΑΛΙΚΙΔΟΥ6 Οκτωβρίου 2016 - 10:59 π.μ.

    Διάβασα με συγκίνηση το κείμενό σου, αφιέρωμα στη Δασκάλα σας,και μου δόθηκε η ευκαιρία να θυμηθώ,τα ξέχασα άραγε ποτέ, τα 35 χρόνια που ήμουν κι εγώ δασκάλα .Συγχαρητήρια πρώτα στο παιδάκι σου για τις προσπάθειές του και σε εσένα για την υπομονή σου και τη δύναμή σου να παραδεχτείς τις ιδιαιτερότητες του παιδιού σου. Όσο για τη Δασκάλα σας που ίσως και δυστυχώς βέβαια κάποιοι τη βλέπουν σαν εξωγήινη στο χώρο της ,αφού επιβραβεύει μαθητή που δεν έμαθε να διαβάζει άριστα ,που δεν ξέρει τον πολλαπλασιασμό παρά μόνο με τα δαχτυλάκια του ,που δεν λέει το μάθημα"από έξω και ανακατωτά"....ένα μεγάλο ΑΡΙΣΤΑ.Κι όταν γερή φτάσει στο τέλος της καριέρας της τα μάτια της θα γεμίζουν δάκρυα χαράς και υπερηφάνιας όταν περπατώντας στο δρόμο θα ακούει μια βαριά μπάσα ανδρική φωνή να της λέει"Καλημέρα, Κυρία"και λίγο πιο πέρα μια χαρούμενη παιδική φωνή ,από τους τελευταίους μαθητές της,"Καλημέρα ,Κυρία"!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γιατί μωρέ Ελένη τα δικά σου λόγια δεν είναι συγκινητικά;;;!!!
      Τα "μπράβο" της δασκάλας μας αφορούν τις προσπάθειες μας και μόνο αυτές!!! Τι καλύτερο να επιβραβεύσεις τη προσπάθεια κι όχι το αποτέλεσμα;;!!!
      Τα φιλιά μου!!!

      Διαγραφή
  9. Εντάξει ! Βούρκωσα! Γιατί έτσι θα ήθελα να είναι ΟΛΟΙ οι εκπαιδευτικοί.
    Κι έχω χαρά μεγάλη που υπάρχει μία ονειρική δασκάλα κι αυτή έτυχε στον Κων/νο σας, που την είχε ανάγκη! Ήρθε και κούμπωσε υπέροχα!

    Αχ βρε Ελενάκι μου. Είχα κι εγώ κάποτε έναν τέτοιο δάσκαλο. Τον έχω μνημονεύσει σε ανάρτηση, τον κυρ Αντρέα! Αυτός ο άνθρωπος που μου εμφύσησε την όρεξη να γίνω παιδαγωγός!
    Καλή συνέχεια να έχετε και στους επόμενους εκπαιδευτικούς που θα σας τύχουν!
    Αυτή την ανάρτηση πρέπει να την αναδημοσιεύσουμε ΟΛΟΙ μας : πώς πρέπει να είναι ο σωστός δάσκαλος!
    Σε ευχαριστώ, ολόψυχα σε ευχαριστώ που μοιράστηκες δημόσια την υπέροχη αυτή περίπτωση!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νομιζω οτι δεν υπαρχει καλητερη επιβραβευση στον παιδαγωγο απο το να σε θυμαται το παιδι και να σε χαιρετα στο δρομο με χαρα.αντιθετα ουτε θελει να σε ξερει.επισης επιβεβραβευση για τον παιδαγωγο ειναι να βλεπει τους μαθητες του να προοδευουν και να γινονται χρησιμοι και αξιοι ανθρωποι για την κοινωνια

      Διαγραφή
    2. Δε θα μπορούσα να μην αναφέρω τη δασκάλα μας... απλά άργησα να το κάνω!!!
      Εσύ Αριστάκο μου που ξέρεις τα "θέματα" μας με καταλαβαίνεις!
      Φαντάζεσαι τώρα να υπήρχαν ένα σωρό τέτοιοι δάσκαλοι;;; φαντάζεσαι σχολεία που θα είχαμε!!!!
      Όνειρο!!!
      Φαντάζομαι ο κυρ Αντρέας κέφια που θα είχε για να σε βάλει στη σκέψη να γίνεις εκπαιδευτικός!!!

      Διαγραφή
    3. Μαρία αυτό νομίζω κι εγώ! το να σε θυμούνται οι μαθητές σου είναι τιμή!!!

      Διαγραφή
  10. Θυμήθηκα και τη δική μου δασκάλα,
    την κ.Κατέρινα!
    Μας νοιάζεται ακόμα!!...
    Σε φιλώ!
    (Γιούλη)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εσυ όμως τη θυμάσαι!! άρα όλα πήγαν καλά στο σχολείο!!!
      τα φιλιά μου Γιούλη!!

      Διαγραφή
  11. Πολλά μπράβο στη δασκάλα σας που ειναι πάνω από όλα άνθρωπος αλλα και σωστός παιδαγωγος! Είστε πραγματικά πολύ τυχεροί!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εγώ το αισθάνομαι Σωτηρία! είμαστε τυχεροί!!

      Διαγραφή
  12. Τι ωραίο άρθρο!Συγκίνησες άλλη μια δασκάλα και μάνα, εμένα!AriadnefromGreece!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Μπράβο στη δασκάλα σας, αλλά θα ήθελα να πω μπράβο και σε εσάς! Πόσο χαρά μου δίνει ως παιδαγωγός να βλέπω γονείς που σκέφτονται με τον τρόπο που σκέφτεστε εσείς! Το ότι βλέπετε θετικά το γεγονός που δίνει πρώτα βάση στον χαρακτήρα του παιδιού και την κοινωνικο-συναισθηματική του ασφάλεια έχοντας σε δεύτερη μοίρα το γνωστικό κομμάτι δυστυχώς το συναντάς σπάνια τόσο σε δασκάλους όσο και σε γονείς καθώς οι περισσότεροι το μόνο που τους ενδιαφέρει στο σχολείο είναι να τα πηγαίνει άριστα το παιδί τους στα γνωστικά αντικείμενα (ιδιαίτερα γλώσσα και μαθηματικά). Εύχομαι τα καλύτερα στο παιδάκι σας. Είμαι σίγουρη πως η δύναμη της θέλησης που έχει θα τον κάνει να φτάσει πολύ ψηλά παρά τις δυσκολίες και αυτό σας το λέω και το πιστεύω πραγματικά. Η μόνη σύγκριση που θα πρέπει να κάνει είναι αυτή με τον προηγούμενο εαυτό του. Ίσως αν μου επιτρέπεται, θα ήταν καλό αν η δασκάλα να κάνει κάτι όσο αφορά τη συμπεριφορά των υπόλοιπων παιδιών απέναντι στο δικό σας, εφόσον ακόμη συνεχίζεται. Με αυτό φυσικά δεν εννοώ να τα επιπλήξει, αλλά να προγραμματίσει μια παρέμβαση όπως τις ονομάζουμε με σκοπό την εξάλειψη του φαινομένου ώστε το κλίμα στη σχολική τάξη να γίνει όσο το δυνατόν περισσότερο θετικό. Η σχέση μαθητή-δασκάλας είναι πολύ σημαντική αλλά πολύ σημαντική επίσης είναι και η σχέση των παιδιών μεταξύ τους. Τα κίνητρα για μάθηση θα αυξηθούν με τον τρόπο αυτό στο δικό σας αλλά και σε όλα τα παιδιά. Να έχετε μια καλή συνέχεια! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εννοείται πως πρώτα με απασχολεί σα "μάνα" να νιώθει όμορφα το παιδί μου, να εκτιμά τον εαυτό του και να πιστεύει ότι μπορεί να τα καταφέρει κι ύστερα όλα τα άλλα. Θεωρώ πως αν δε θωρακίσεις ψυχολογικά ένα παιδί όσες γνώσεις κι αν του προσφέρεις πάντα κάτι θα λείπει. Και δυστυχώς δεν είναι καθόλου εύκολο να θωρακίσεις τη ψυχή ενός παιδιού. Δεν είναι μόνο οι γονείς ή μία δασκάλα που προσπαθούν είναι μια ολόκληρη κοινωνία που δε μπορείς να τη φέρεις στα δικά σου μέτρα.
      Εγώ θα προσπαθώ πάντα να του μαθαίνω πως ότι πιστέψουμε με τη ψυχή μας είναι εκεί και μας περιμένει. Και που ξέρεις; από το πες πες κάτι μπορεί να μείνει!!!

      Διαγραφή
  14. Όταν συνυπάρχουν καλές δασκάλες και συνειδητοποιημένοι γονείς, γίνεται αυτό το μικρό θαύμα.
    Ο Κωνσταντίνος είναι απ' τα τυχερά παιδιά που μαθητεύουν στην αγάπη και στη φροντίδα. Οι γνώσεις έπονται. Αυτά που μαθαίνει κοντά σ' αυτή την υπέροχη γυναίκα όμως, θα γίνουν η πιο δυνατή του ασπίδα στη μετέπειτα ζωή του.
    Ελένη μπράβο (και δεν το λέω ρητορικά) που αναγνωρίζεις και εκτιμάς αυτή τη γυναίκα. Συνήθως οι γονείς ακυρώνουν τους δασκάλους και τα παιδιά γίνονται χειριστικά και αλλάζουν στρατόπεδα, κατά πως τα βολεύει. Εσείς όμως αποδείξατε πως η πιο ουσιαστική παιδεία, ξεκινάει απ' την αρμονική συνεργασία σχολείου & οικογένειας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρία αυτό λέει κι η δασκάλα μας. Πως είναι σημαντικό να υπάρχει ουσιαστική κι ειλικρινής επικοινωνία μεταξύ γονιών κι εκπαιδευτικών. Κι έτσι πρέπει να είναι. Πρέπει να ακούμε τι έχει να μας πει ο δάσκαλος του παιδιού μας. Όχι μόνο τα καλά αλλά και τα άσχημα και να προσπαθήσουμε να φτιάξουμε τα άσχημα. Και για μένα το πιο σημαντικό όλων είναι να κάνουμε τα παιδιά μας να πιστέψουν στους εαυτούς τους. Το δυσκολότερο δηλαδή...

      Διαγραφή
  15. Έλα βρε Ελένη!!!!! Τέλεια νέα!!! Αποχώρησα από τα του blogging και χάσαμε επαφή. Θυμάμαι που τα συζητούσαμε πέρσι και πολύ χάρηκα που φέτος έπεσε σε μια τόσο καλή δασκάλα. Μπράβο! Μπράβο και ξανά μπράβο! Και για τη δασκάλα και για την προσπάθειά του!!!!!!! Φιλιά, Ελίνα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ελινάκι!!!! χάρηκα που πέρασες από δω!!!
      Ναι κάτι καταφέραμε τελικά!!! Κι αυτό που με ενθουσιάζει είναι η όρεξη του!!!!
      πολλά φιλιά!!!!
      Να περνάς να λες ένα "γεια"!!!!

      Διαγραφή

Ο λόγος δικός σας: